Łódź przywitała pięknym słońcem i temperaturą niewymagającą kozaków ani kożuchów. Całe szczęście, gdyż cały mój arsenał odzieżowy składał się z ubrań zupełnie nie przystosowanych do niskich temperatur.

Na potrzeby miasteczka fashion został wybudowany gigantyczny namiot na terenie  Kompleksu Łódzkiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej na Księżym Młynie (ul. Tymienieckiego 22/24). Zainstalowano tam wybieg dla modelek i modeli, garderobę, przestrzeń dla przybywających i czekających na pokazy gości, showroom oraz VIP ROOM, w którym strumieniami lało się Martini.

W ramach akredytacji dziennikarskiej dostęp miałam do każdego miejsca na terenie faszynowego namiotu. W ciągu 3 dni pobytu w stolicy mody obejrzałam 12 pokazów. Jedne bardziej, inne mniej ciekawe, ale atmosfera była warta każdej kolejki i przepychania sie na najlepsze miejsca z których mogłam cykac zdjęcia projektów.

Najciekawszy dla mnie był pokaz Bohoboco, Joanny Klimas oraz Łukasza Jemioła.

Rozczarowana byłam pokazem a właściwie wystawą kolekcji Jeremiego Scotta dla firmy Adidas. Wystawa polegała na zamieszczeniu sportowych stuningowanych modeli w oświetlonych ramach na obrazy. Dodatkowo grupa modeli przyklejała gdzie bądź gościom pokazu papierowe skrzydełka. W tym przypadku jestem tradycjonalistką i wolę jak ubrania noszą żywe modele.

Joanna Klimas pokazała kolekcję wiosenną pełna kolorów, pasków i geometrycznych kształtów.

Bohoboco ujęło mrocznością i dzianinami.

Na Łukaszu Jemiole był taki ścisk i tłok, ze ledwo się pomieściliśmy. Świetny pokaz dobrego pomysłu, krawiectwa oraz prawdziwej sezonowości strojów.

Ze znanych osób na sobotnich pokazał pokazała się Edyta Herbuś, Ola Kwaśniewska był też Robert Kupisz, Tomek Jacyków oraz parę innych osób.

Świetnym pomysłem było również otwarcie Showroomu, w którym można było kupić wyjątkowe ubrania, dodatki oraz buty młodych projektantów. Piękne torebki, biżuteria oraz pomysłowość projektów nie miała końca.

Jest to jedyne miejsce w Polsce, gdzie można poczuć bardzo głęboki oddech blichtru oraz mody Premium.  Każdy kto ma choć odrobinę zainteresowania w stosunku do tematu stylizacji oraz projektów fashion powinien na żywo zobaczyć fashion week w Łodzi. Warto i na pewno jest to niezapomniane przeżycie!

O kobiecie, która staje się sztuką.

Materiał z nagrywania programu Dyrektora TVP Opole ukazał się 15 października 2011. Głównym i jedynym gościem był artysta – grafik, malarz – Bolesław Polnar. Program jak widać nagrywany był zdecydowanie wcześniej (sierpień) w gorących plenerach i wnętrzach.

Pierwsze zdjęcia odbyły się w studiu Kreowanie Stylu na Szpitalnej 3/11. Umówieni byliśmy na 9:00. Od 8 rano biegałam po mieście w poszukiwaniu goździka, gdyż chciałam przyczepić go do butonierki w marynarce dyrektorskiej. Tematem była KOBITA w związku z czym goździk był idealny.  3 kwiaciarnie i wszystkie 3 otwarte od 9:00. Lekko zniechęcona poszłam do cukierni, aby dla porannie wygłodniałej ekipy kupić śniadanie tj. drożdżówki, pączki i ciastka. Całe szczęście przed Solarisem stoi zawsze Pani z różami i tak chwyciłam 2 róże, które nadawały się jako dekoracja. 

Ekipa zjawiła się po 9. 4 facetów(Marcin, Wojtek, Grześ i Kamil) +modelka (przesympatyczna Kasia) + Justyna (kierownik produkcji). W studiu zrobiło sie tłocznie. Przyjemnie tłocznie. Wnieśli na zabójcze 3 piętro cały sprzęt i zaczynają podłączać. Nagle z powodu zbyt dużego poboru prądu (jak sądzę) wywaliło korki. I tak kilkakrotnie aż znalazł się kontakt, który dał radę. Pomysły na naprawienie były różne np. Marcin P. stwierdził, że zapałką należy zablokować wajchę od prądu - świetnie pomyślałam – zaraz mi tu “ponaprawiają”.

Po podłączeniu wszystkiego przyszli główni bohaterowie programu. Pan Dyrektor oraz Pan Polnar. Zasiedli na krzesłach makijażowych i przygotowywali się do rozmowy. Kolejny problem – obłędny gorąc. Z powodu dźwięków docierających z ulicy należało zamknąć okno i wyłączyć wiatrak. Po wszystkich plecach spływał pot. Robiliśmy kilka przerw na wietrzenie i ochładzanie. Po mniej więcej 2h. zakończyliśmy. Wszyscy przenieśli się do kuchni na drożdżówki, kawę i papierosy. Poczułam się jak na domowej imprezie za starych czasów. Brakowało tylko alkoholu…. :)

Ze studia przenieśliśmy się na upalną polanę na Bolko. Skwarzyło niemiłosiernie i na łące gryzły owady. Ekipa jednak wytrwale nagrywała program. Poszły litry wody i tony pudru matującego. Niestety po łące musiałam wrócić do swoich codziennych obowiązków i w ostatniej części nagrywania nie brałam udziału.

Było wesoło i dużo się działo.

Jako stylista TVP Opole otrzymałam zaproszenie na pokazy i zamierzam się tam udać. Czekam wręcz z niecierpliwością, aby zaobserwować jak to wygląda w Polsce.

Świetną rzeczą będzie dla mnie specjalny Showroom – salon wystawienniczy projektantów odzieży, biżuterii, obuwia, torebek i wszelkich innych dodatków, które można będzie nie tylko oglądać, ale również kupić. Udział w Showroomie zapowiedziało 120 wystawców, w tym uczestnicy modowo-ekologicznego projektu Re-Act Fashion. Premiery zaprezentowane w Showroomie w sklepach i na ulicach będzie można zobaczyć dopiero najwcześniej za pół roku. Jest to niepowtarzalna okazja do poznania i kupienia zapowiedzi. Liczę, że zdobędę wyjątkowe okazy.

Po powrocie zdam relację ze święta mody i opiszę co było najbardziej interesujące podczas tego zapewne niesamowitego weekendu. Wydarzeniem w Łodzi zainteresowała się również Nowa Trybuna Opolska i mam nadzieję, że modą z grupy -inna- niż te do kupienia w sieciówkach zainteresuje się więcej Opolan.

Rady jak znaleźć dobrą szkołę:

- opinie osób które ukończyły np.:  http://www.kreowaniestylu.edu.pl/opinie

- czy szkoła zapewnia wszystkie materiały (kosmetyki, przybory higieniczne, inny sprzęt etc.)

- jak długo kurs trwa, ile godzin

- jeśli będzie możliwość zobaczenia jak prowadzone są zajęcia, koniecznie z tego skorzystać

U nas wygląda to tak:

Już za rogiem czeka na nas jesień. Oby była złotą jesienią, choć prognozy mówiły o śniegu w połowie października. Ja jednak nie przyjmuję tej opcji do wiadomości i w sklepach poszukuję ciekawych rzeczy tzw. przejściowych.

Obecnie zwracam uwagę na dzianinowe, wełniane lub grubo plecione bawełniane sukienki oraz płaszcze.

Zacznijmy od płaszczy. Niby jesień i zima a kolejny raz potwierdziły się cudowne kolory na półkach i manekinach:

Promod

Promod

Taranko

Płaszcz z Taranko jest świetny gatunkowo (duża zawartość wełny) i przygotowany na niższą temperaturę. Piękny i każda kobieta wygląda z futrzaną etolą bardzo elegancko i klasycznie. Cena niestety też jest elegancka, ale płaszcz wydaje się jej warty.

Jeśli sukienki, to do nich kolorowe rajstopy na ten sezon. Calzedonia jest znakomicie do zimy przygotowana:

Calzedonia

Calzedonia

Taranko

Niepozorna sukienka w kropki znakomicie leży i efektownie wygląda. Prosta w górnej części a u dołu szyta w lekką bombkę.

Na koniec coś dla poprawienia sylwetki. Takie kroje świetnie modelują figury.

Taranko

Jeszcze kilka dodatków…

Taranko

Calzedonia

A dla najmłodszych:

Calzedonia

Audrey cudowna kobieta o nieprzeciętnej urodzie. Grała w wielu filmach w latach 50 oraz 60 i prawie każda produkcja z tą gwiazdą w roli głównej to hit kinowy.

Oprócz samej fabuły osobiście często oglądam filmy, które pokazują wielką modę danych czasów.  Nieustannie od 2 lat jestem największym fanem strojów późnych lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych, po ukazaniu się kolekcji jesiennej Louisa Vuittona. Film “Sabrina”, który powstał w 1954 roku idealnie wpasowuje się w moje klimaty. Co jeszcze istotnego i przełomowego akurat w tej produkcji. Był to pierwszy film, do którego stroje zaprojektował wielki twórca Hubert de Givenchy. Paramount poprosił go o “ubranie filmu”. W tamtych czasach nie była to praktyka przynosząca sławę czy pieniądze (projektować dla gwiazd) i Pan Hubert z niesmakiem podszedł do tej propozycji. Jednak kiedy Givenchy poznał Audray i po krótkim spotkaniu w restauracji oraz informacji, że Panna Hepburn pochodzi z dobrej rodziny a także zasmakował słodyczy jej zachowania, bez wahania zgodził się na współpracę.

Niezwykle owocne projekty, które z wielką przyjemnością ogląda się na ekranie.

Pierwsze wrażenie nie jest najlepsze. Jeśli ktoś nie zna TkMaxxa z Wrocławia czy Warszawy to obraz sklepu lekko go zaskoczy, tym bardziej że reklamuje się on jako “Duże marki w niskiej cenie”.

Rzędy ciuchów ciągną się i są załadowane jak na wyprzedaży w H&M. Trudno się połapać. Ścisk jest taki, że jak się jeden wieszak wyciągnie to dużej wprawy wymaga wprowadzenie go na miejsce i ułożenie w jednym ciągu z innymi. W ręku aparat fotograficzny, torebka oraz torba z innymi zakupami. Popycham noga, przytrzymuje brodą i koszyk ląduje na ziemi.  Nieźle  się zaczyna….

Bardzo lubię dodatki w intensywnych kolorach. Większość moich klientek niestety obawia się kolorów na ciele. W dodatkach łatwiej to przyjąć a strój nabiera charakteru.

Kolejny dział i kolejne dodatki: szaliki, szale, chusty, czapki, kapelusze i rękawiczki. I tu też zatrzymałam sie na chwilę. Piękne miękkie rękawiczki w stylu “samochodowym” przez niektórych błędnie zwane całuskami.

Po chwilowym zachwycaniu poszłam dalej.  Następny postój – buty. Tam też znalazłam kilka par, które są obecne w światowych trendach.

Ostatni dział, który nie do końca wiąże się z ukochanymi łaszkami to dodatki do domu. Niesamowite fotele, lampy, komody i figurki. Wszystko, aby w domu czuć się dobrze. Polecam ten dział.

Podsumowując – każdy znajdzie coś dla siebie. Wielkiej wprawy i pracy wymaga odnalezienie ładnej sukienki czy bluzki, jednak wysiłek na pewno się opłaci.

Poniżej dwie kolekcje ubrań na jesień-zima 2011 marek, które co sezon zmieniają koncepcje:

Cudowne i słodkie ciuszki dla najmłodszych od firmy Wójcik - od czasu do czasu widać przebieranie, jednak większość to bardzo dobre projekty

Reserved

Reserved

Reserved

Niesmak mam jeszcze na języku, niesmak władzy i niewiedzy. Niesmak braku podstawowych dobrych nawyków oraz zerowej normy zachowania i zasad savoir-vivre’u.

A co dokładnie mam na myśli….

Nie chciałabym przytaczać konkretnego ekskluzywnego bankietu na którym byłam, ale niezwykle niemiło się zaskoczyłam.

Na początek powitanie.

Po zamieszczeniu na zaproszeniach skróty R.S.V.P do dnia… oczywiście od oficjeli i innych naj naj w mieście doczekać się odpowiedzi nie można było. Należy kilkakrotnie dzwonić i milion razy pytać, czy wyżej wspomniani ”ważniacy” przyjdą czy mają „party” gdzieś. Aby tego było mało, to nawet jeśli potwierdzili to nie pojawili się na spotkaniu. Przykład – dyrektor teatru dramatycznego nie trafił pod odpowiedni adres, mimo obecności na liście gości.

W związku z oficjalnym charakterem przyjęcia dołączono do RSVP również Black Tie. To zupełnie nie miało wpływu na jakość stroju przyniesionego na sobie przez wojewodę, prezydenta czy innych prezesów. Muszę oddać, że niektórzy zrozumieli!  Można było jednak uczestniczyć w bankiecie (gospodarz nosił muszkę) w dżinsach, nie brakowało jasnych garniturów, czerwonych swetrów i tureckich wdzianek. Brakowało natomiast krawatów i odpowiednich butów. To jednak tylko wierzchołek przysłowiowej góry.

Wielokrotnie zakrztusiłam się swoim drinkiem, kiedy kolejny gość pojawiał się w drzwiach….

 Czym skutkowało to wszystko:

- wizytówki na stole należało w ekspresowym tempie zweryfikować i cały weekend nad protokołem dyplomatycznym i jego zgodnością w usadzaniu gości przy stole poszedł w zapomnienie

- rozsadzanie gości ze względu na płeć z powodu braku wiedzy zaproszonych również można było wsadzić sobie w kieszeń, bo panie kumoszki zaczęły wymieniać wizytówki na stołach niczym na przyjęciu weselnym córki przyjaciółki.

- nie wiem kto powiedział, że toast czy przemowa jest na początku poczęstunku, skoro po pierwsze ani czerwonego wina nie było w kieliszkach a tym bardziej szampana, a przystawka czekała już na talerzu.  Każdy bał się rozpocząć jedzenie.

- wino, które rozlewają kelnerzy jest właśnie do wzniesienia toastu. Zasada savoir-vivru mówi o tym, że toast należy wznieść wspomnianymi alkoholami. Jeśli jednak ktoś jest kierowcą, nie musi trunku z kieliszka wypijać. Niektórzy nasi goście dziękowali za wino i nalewali sobie wody.

- po przystawcemiał być toast zgodnie z zasadą - między posiłkami… I cóż się stało… Wojewoda wziął do ręki nóż i zaczął łupać po kieliszku jak to na tanich filmach zobaczył, aby skupić uwagę gości na gospodarzu. Zupełnie niezgodne z zasadami savoir-vivru.

Tu już prawie zwariowałam!

- toast był totalnym fiaskiem, gdyż goście nawet nie wstali z krzeseł, aby go faktycznie wznieść

- żona jednego z oficjeli zacząć jeść przystawkę się bała, ale wino sączyła w czasie przemówienia. Aaaa!!!

 Na koniec był jeszcze jeden pokaz, na który cześć z naszych gości przyszło, jednak sala opustoszała po 30 minutach. Niektórzy przyszli się pożegnać, inni całkiem wyparowali. Cześć oficjalna została zakończona. Suma summarum zostali sami swoi a tam o dobrych manierach nie należy już wspominać ;)

 Wnioski:

Czy potrzebne są jakieś wnioski??? A mówią, że urzędnicy oraz Ci trzymający władzę mają pojęcie o dobrym wychowaniu. I co. I dupa. Tak żeby się dopasować….

Wszyscy piszą o trendach na jesień 2011 a ja zawsze patrzę co z tych trendów można znaleźć w naszych sklepach. Wybrałam się więc do CH Solaris i przeglądnęłam kilka ofert sklepów. Jest to dopiero 1 część, ale z góry uprzedzam, że będą następne.

PROMOD

Zwykle kolekcje jesienne są bure i ponure. Po bardzo kolorowym lecie z block – colours i totalnej wariacji różowo, żółto zielonej spodziewamy się szarości, brązów i czerni. Nic z tych rzeczy! W Promodzie tego nie znajdziesz, co mnie osobiście bardzo cieszy. Piękne kolorowe paski z kokardką, które świetnie pasuje do tunik z cienkiej dzianiny.

Promod

Scalpa Dolce

Scalpa Dolce

C&A

C&A

Ciao